Zbyszewski Feliks
Feliks Zbyszewski
aktor, reżyser
Stefania Górska; Stanisława Zbyszewska
18 lipca 1881 roku, Warszawa
27 listopada 1935 roku, Katowice
Feliks Zbyszewski uczył się w Petersburgu (przez krótki okres w szkole marynarskiej) i w Jelizawietgradzie. Potem pracował jako robotnik w kopalni węgla w Zagłębiu Donieckim.
Po przyjeździe do kraju uczył się gry aktorskiej u Romana Żelazowskiego w Warszawie. Debiutował w 1904 w warszawskim teatrze Ludowym.
W okresie I wojny światowej służył też w Legionach Polskich.
Do 1935 roku występował w teatrach Warszawy, Krakowa, Kijowa, Petersburga, Grodna, Wilna, Poznania i Katowic. Uczestniczył także w objazdach zespołu Reduty Juliusza Osterwy. W Teatrze Polskim i w zespole Reduty pełnił także funkcję asystenta reżysera (m.in. Leona Schillera przy wystawianiu Pastorałki). Od 1929 roku do śmierci występował w Teatrze Polskim w Katowicach, gdzie 28 marca 1935 roku obchodził jubileusz trzydziestolecia pracy aktorskiej w roli Radosta (Śluby panieńskie). Jesienią 1935 roku zorganizował wraz z Wandą Siemaszkową w Katowicach kurs wymowy i deklamacji.
Grał różnorodne role, powodzenie zyskując w charakterystycznych. Był mężem najpierw Stefanii Górskiej (nie mylić ze Stefcią Górską), następnie Stanisławy Zbyszewskiej.


